Για τις διακοπές φέτος παίχτηκαν dual plans: και βουνό και θάλασσα, και πόλη και χωριό, και αεροπλάνο και καράβι. Το plan a υλοποιήθηκε με ταξιδάκι στα Κουφονήσια, το οποίο ξεκίνησε εν μέσω τρελού vomiting (το γράφω στα αγγλικά για να απαλύνω την εντύπωση), όχι δικού μου TG αφού είχα κουμπώσει μια χούφτα δραμαμίνες –πότισα και τον Τζον κάνα δυο- και κοιμήθηκα σαν το μοσχάρι, αλλά σχεδόν όλων των υπολοίπων επιβατών αυτού του κυριολεκτικά ρημαδιού πλοίου Superjet, που αντιμετώπιζε όλο το καλοκαίρι προβλήματα, εκτός, ευτυχώς, από τις 2 μέρες που το χρειαστήκαμε εμείς.
Κουφονήσια ή Maldives?
Εντυπώσεις: Πρώτον, έχουν μόνο 3-4 παραλίες αλλά είναι πανέμορφες in a tropical way of thinking χωρίς την tropical βλάστηση: άσπρη άμμος και πράσινα νερά, ελάχιστα φύκια και κάνα δυο φοίνικες για δείγμα. Από την κεντρική παραλία δίπλα στο λιμάνι που είναι πεντακάθαρη, μέχρι τον Φοίνικα, την Ιταλίδα και το Πορί, οι αποστάσεις είναι μικρές και οι ομοιότητες πολλές, αν και το Πορί έχει σίγουρα την ομορφότερη θάλασσα στο νησί (βλέπε φωτό Τζον). Δεύτερον, τα Κουφονήσια είναι τέλεια για όποιον του αρέσει το περπάτημα, δεν υπάρχουν πολλά αυτοκίνητα και μπορείς να πας από παραλία σε παραλία κάνοντας και τη γυμναστικούλα σου (καλά άμα βαριέσαι υπάρχει και καϊκάκι). Τρίτον, τη γυμναστικούλα σίγουρα θα τη χρειαστείς γιατί το φαγητό στο νησί είναι καλό (in a traditional way of thinking) και πάμφθηνο, το ποτό απλά φθηνό. Ενδεικτικά αναφέρω για φαί την ταβέρνα με απ’ όλα που υπάρχει στην παραλία του Φοίνικα, την πιτσαρία-γυράδικο-ταβέρνα «Φως Φανάρι» στην αρχή περίπου της περαντζάδας, την «Μέλισσα» με τα μαγειρευτά της στη μέση της περαντζάδας, το μεζεδοπωλείο «Οι Αταίριαστοι» (όπου άχρηστη πληροφορία είδαμε και το σελέμπριτι που παρουσιάζει το Κουςκους με το γκόμενο της τον ηθοποιό). Για ποτό προτείνω τον «Μύλο», που το βράδυ βάφεται πράσινος (είναι πραγματικός ανεμόμυλος), τα «Καλάμια», όπου τη μια μέρα πετύχαμε τζαζ τρίο και την άλλη ο Τζον συγκινήθηκε στο άκουσμα των ήχων της Cat Power και των Belle Sebastian, εγώ πάλι ψιλοέγειρα, το «Νικήτα» που παίζει κάτι τελειωμένα χίπικα ροκ που δεν είχα ματαξανακούσει, καθώς και τα 2-3 μπαρ-ζαχαροπλαστεία του νησιού από τα οποία δεν θυμάμαι ονόματα, δεν ξεχνώ όμως τα μπισκοτογλυκά τους και τους λουκουμάδες τους. Τέταρτον, το νησί είναι πολύ ροκ και εναλλακτικό, ή μάλλον έντεχνο, όσον αφορά στις μουσικές που ακούς στα μαγαζιά, πρώτη φορά σε νησί που δεν ακούσαμε ποπ-σκυλάδικα (λίγο βαρύ λαϊκό στο καϊκάκι μόνο).
Κουφονήσια ή Hamptons?Μετά από 3 γεμάτες και νωχελικές μέρες στα Κουφονήσια, συνειδητοποίησα ότι η ονομασία του νησιού πρέπει να προέρχεται από το γεγονός ότι από τον πολύ αέρα κουφαίνεσαι, από τα κορδελάκια που κάνει δε σε κάποια σημεία του νησιού αγγελοκρούζεσαι, αφού φορές φορές από τους πολλούς ψίθυρους νόμιζα ότι βρίσκομαι στο νησί (ε όχι και ποιο νησί!). Και μετά έπεσε ο αέρας και ήρθαν τα τσιροκαψίματα και η ζέστη, καθώς και μία πολύ smooth & vomit free επιστροφή για μια μέρα μόνο στην Αθήνα.
Α, ξέχασα, όσον αφορά στη διαμονή μείναμε στο Keros Hotel, που ήταν καλό και καθαρό αλλά overpriced για Κουφονήσια (120 ευρώ το δίκλινο παρακαλώ) αν και άκουσα και ακόμα ακριβότερες τιμές ξενοδοχείων, έχουν ξεφύγει οι νησιώτες!
