Supercalifragilisticexpialidocious Mauritius!

To pick up where we left μετά το γάμο, μία μέρα στο σπίτι και μία μέρα ταξίδι μας χώριζαν από το μαγικό κόσμο του Μαυρικίου (εξ’ ου και η μαγική λέξη της Mary Poppins για όποιον δεν το κατάλαβε). Την μία μέρα στο σπίτι την περάσαμε πολύ ωραία ως newlyweds κουσκουσάροντας για το γάμο και σκουπίζοντας τα ρύζια που απειλούσαν να καταλάβουν το σπίτι μας και το γκαράζ (έβλεπα συνεχώς στο μυαλό μου ότι γυρίζω από το Μαυρίκιο κι ενώ ο γαμβρός με παίρνει αγκαλιά –λέμε τώρα- για να μπούμε στο σπίτι, μας υποδέχεται μια φιδογυριστή ουρά από μυρμηγκάκια που κουβαλούν σποράκια ρυζιού στην πλάτη τους).

Το ταξίδι ήταν της ταλαιπωρίας, βλέπε 10 ώρες σε πτήση με ενδιάμεση 5ωρη αναμονή στο Dubai, η οποία απαλύνθηκε ελαφρώς αφού η Emirates, only η καλύτερη αεροπορική εταιρεία στον κόσμο if u ask me, μας άνοιξε τον μαγικό κόσμο της 1ης θέσης της μέχρι το Dubai, featuring πολυθρόνες- κρεβάτι, μενού 7 πιάτων με τραπεζομάντηλα και σερβίτσια και τι να σου λέω τώρα, μέχρι και λιμουζίνα μας δίνανε να πάμε βόλτα στην πόλη!

Κάπως έτσι ήταν χωρίς το ψυγειάκι!

Πάντως όταν τελικά φτάσαμε στο Μαυρίκιο και μάλιστα στο ξενοδοχείο, αντικρίσαμε αυτό που βλέπεις στις φωτογραφίες!!!!Παραζάλη από χρώματα, πρασινάδα παντού, μέχρι και η θάλασσα πρασινοτυρκουάζ ήταν, φοβερές μυρωδιές με νικήτρια αυτή του άσπρου λουλουδιού που φαίνεται στη φωτό (thank god γιατί έπαιζε και πολύ κάρυ), πουλάκια με κόκκινα μάτια και πεταχτό τσουλούφι καθόντουσαν δίπλα σου άφοβα (όπως στη Mary Poppins σου λέω), χρωματιστά ψαράκια γυαλοκοπούσαν στη θάλασσα (και στο μπουφέ), γελαστοί άνθρωποι κάθονταν στα πεζούλια τους κι έπιναν μπύρες και τραλαριτραλαρο γενικώς, περάσαμε τέλεια και λιώσαμε στη ρέκλα!


Κάθε μέρα έτρωγα 2-3 παγωτοσορμπέ ανανά-καρύδα-φρούτα του πάθους-μάνγκο και γενικώς τον κ*λο μου που είχα στερηθεί προ γάμου από φόβο μήπως δεν μου μπαίνει το νυφικό, κοιμόμουνα 150 ώρες (αν και στον ανοιξιάτικο Μαυρίκιο 05.30 το πρωί ο ήλιος καίει καραμπάμ) τόσο στο αφρικανικού στυλ δωμάτιό μας όσο και στην παραλία, και εννοείται ότι πέρναγα και κάμποσες ώρες στο σπα όπου έκανα από μασάζ σιάτσου (ή πώς με- έσπασε-στο-ξύλο- και- στα- αγκωνίδια ένας γίγαντας μαορί) και χαλαροαφροδισιακό μασάζ με αιθέρια έλαια δίπλα δίπλα με το γαμπρό, μέχρι ντους σε ιαματική βροχή vichy, αλλά τι λέω, μέχρι που έκατσα κάτω από ένα καντηλέρι και μου έριχναν ζεστό λάδι στο κούτελο για να ανοίξει το τρίτο μου μάτι (το οποίο όντως αισθάνθηκα να ανοίγει εκείνη την ώρα και είδα τον τσουτσουλομάτη -βλέπε πουλί που περιέγραψα παραπάνω- και δεν υπερβάλλω γιατί και η μασέζ που μου έκανε μασάζ στα μαλλιά με το λάδι που χυνόταν ένιωθε την ενέργειά μου να περνάει σε εκείνη όπως μου εκμυστηρεύτηκε, ή ίσως και την παρενέργειά μου but whatever).

Αυτό το άσπρο λουλούδι μύριζε καταπληκτικά, μας σφουγγαρίζανε το δωμάτιο με άρωμα από αυτό!

Είχα κι ένα μικροατυχηματάκι, τσιροκάηκα στον ήλιο από την αγωνία μου να πάρω λίγο χρώμα και να τελειώσω τον καινούριο κολοσσό του Νταν Μπράουν και τον τόμο του Harper’s Bazaar που είχα αγοράσει στο αεροδρόμιο, αλλά τέλος καλό όλα καλά, λίγη μιζέρια ρίξαμε μόλις γυρίσαμε στην Αθήνα όπου έβρεχε, ο καιρός όμως των επόμενων ημερών μας αποζημίωσε και η επιστροφή στη δουλειά μας απολώλανε, πότε θα έρθουν τα Χριστούγεννα να μπορώ να πίνω καφέ στις 20.00 το βράδυ και να ξενυχτάω έ;

Here comes a bridezilla, NOT!

Now, that's a Bridezilla!!!

Το Bridezillas (προέρχεται από το «γάμο» των λέξεων bride+Godzilla, το ‘πιασες το υπονοούμενο :P) το ψιλοχάζεψα πέρσι το καλοκαίρι στην αμερικανική tv και πολύ το ευχαριστήθηκα (reality sucker, thank you very much), ότι καλύτερο σε χοντροκομμένο trash έχω δει τα τελευταία χρόνια!

Εννοείται ότι το έβλεπα κράζοντας όλα αυτά τα despicable στερεότυπα σε σχέση με το γάμο και τους αμερικανούς που είχαν εντυπωθεί χρόνια τώρα στο μυαλό μου και συνδυάζονταν πανηγυρικά σε κάθε επεισόδιο !Ρ. Όταν όμως αποφασίσαμε με τον John «να δέσουμε τον κόμπο» που επιμελώς ατημέλητα αφήναμε χαλαρό για περισσότερο από 12 χρόνια, το αποτέλεσμα ήταν AMBER ALERT! BRIDEZILLA ON THE LOOSE!!!

Δεν μπορεί να το πιστέψει ο γαμβρός!

Οι λέξεις λουλούδια, στολισμός, πετσετούλα, φόρεμα, δαχτυλίδι και άλλες πολλές πήραν εντελώς καινούριο νόημα, ενώ I was also introduced for the first time to a whole lot of others όπως άβαλανς, ύπρυκουμ, κροστίνι, ραβιέρα, σιφόν, φιλέ και δε συμμαζεύεται ούτε με google translator. Δημαρχείο ή εκκλησία, κτήμα ή ξενοδοχείο, Rossini ή Bellini, carving station γουρουνιού ή κατσικιού, αφάνα ή κοτσίδα, άνοιξη ή φθινόπωρο, βουνό ή θάλασσα, τα διλλήματα ήταν βασανιστικά και αφορούσαν αποκλειστικά ένα και μόνο βράδυ!!! Θα μπορούσα να γράψω μπόλικα εδώ, αλλά δε χρειάζεται να σας πρήξω, το βασικό είναι ότι ξύπνησα κι εγώ και ο groomkong μου πολύ γρήγορα κι αποφασίζοντας ο ένας για τον άλλο if u can’t beat them-join them, χαλαρώσαμε και το απολαύσαμε, λίγο την προετοιμασία, πολύ τα bachelor parties μας (εγώ πολύ πολύ), πάρα πολύ το πάρτι του γάμου –χάρη στους τέλειους φίλους μας που χόρεψαν μαζί μας μέχρι τις 5 το πρωί- και παραπαραπαραπαρά πολύ το ταξιδάκι που ακολούθησε στον τροπικό Μαυρίκιο!

Η κούκλα κουμπάρα είναι και η καλύτερή μου φίλη εδώ και 20 χρόνια σχεδόν!

Και στα δικά σας άμα το σκέφτεστε, εγώ τόσα χρόνια δεν το τολμούσα διότι θεωρούσα ότι δεν θα προσθέσει κάτι στη σχέση μας (εκτός από την ανάμνηση μίας καρακίτς τελετής κι ενός ότι-κάτσει-από-κόσμο τραπεζιού), κι όμως πρόσθεσε: μελλοντικές φοβερές εμπειρίες και ονειρικές αναμνήσεις - δηλαδή budget για καλοκαιρινό ταξίδι στη Γαλλική Πολυνησία που τόσο καιρό ποθούσαμε αλλά δεν είχαμε πάθει- συν διάφορα όμορφα πραγματάκια για το σπίτι που δεν είχαμε μέχρι τώρα ασχοληθεί να αποκτήσουμε. Cheerio :)

Ο σούπερ χορευταράς Σωτ είναι ο μικρός μου αδερφός και όπως βλέπετε χαίρεται που πήρε σειρά (NOT)

I' m back!

They lived happily ever after vs They got drunk: The sequel

Και αυτό το ΣΚ μας βρήκε καλεσμένους σε γάμο μιας και ο καλός μας φίλος Steliott και η αγαπημένη του Χρύσα το πήραν απόφαση και πήγαν την σχέση τους στην εκκλησία σε έναν πολύ trendy γάμο αφού γαμπρός και νύφη είχαν ντυθεί πραγματικά πολύ περιοδικάτα, ενώ και οι καλεσμένοι δεν πήγαιναν πίσω (για μερικούς θα μπορούσε να ισχύει και η έκφραση «για τα πανηγύρια»). Anyway το θέμα είναι ότι τα παιδιά το απόλαυσαν και έκαναν αυτό που πραγματικά γουσταρίζαν (ζήλια ψώρα για μένα και ίσως και για πολλούς άλλους ωχαδερφιστές) χωρίς γερόντια καλεσμένους, centerpieces, χαιρετούρες, τούρτες και νησιώτικα, μόνο gayish 80’s & 90’s χορευτικά tunes και ένα τέλειο Guns’N’Roses κομμάτι που άνοιξε το χορό! Το highlight της βραδιάς, κατά τη γνώμη μου καθώς και αυτών που βλέπετε στη φωτογραφία, ήταν το margaritas & mojitos bar, δίπλα στο οποίο την είχαμε στήσει μέχρι να φτάσουμε στο 15ο ποτό και τον 180ο βαθμό αλκοόλ στο αίμα μας και να κατευθυνθούμε προς την πίστα, από όπου μας κατέβασε μόνο η απειλή να ξεμείνουμε σ’ ένα «στουδιαόλουτημάνα» αλλά γοητευτικό κατά τ’ άλλα προάστιο των Αθηνών (στο οποίο κοπιάσαμε πολύ να φτάσουμε, GPS instructions my as*), όταν ο not-so-designated-driver μας αποφάσισε να την κάνουμε. Να ζήσουν τα παιδιά και να γιορτάζουν κάθε χρόνο την επέτειό τους με τέτοια πάρτι, may the force be with them!

Και κάτι για την καπνιστική μου εκστρατεία: έτσι φύγαμε & έτσι θα φεύγουμε από κάθε πάρτι εμείς οι καπνιστές , που να χτυπάει ο αβραμό τον κ*λο του κάτω μέχρι να λιώσει :P

Love Story!