My astrologer.gr

Το astrologer.gr είναι το αγαπημένο «παιδάκι» -μετά τον Κίτσο- της φίλης μου της Στελλάρας. Έχει πολλά δωρεάν applications όπως Ονειροκρίτη, κινέζικα, ταρό και τέτοια αλλά μπορείς να πάρεις και πιο tailor made διαβάσματα με λίγα ευρωπουλάκια μέσω σμς. Άμα είσαι into this έμπα εδώ!

Weekends με σπα και χαλάρωση

Εσωτερική, θερμαινόμενη πισίνα στο Λουτράκι

Μιας κι έρχεται ΣΚ και λεφτά δεν έχουμε, αφού στη γαμωεταιρεία που δουλεύω θεωρούν ότι είναι πρέπον να κυκλοφορούν με Καγιέν –σκατά στα μούτρα τους και στη θύρα την 7- και να χρωστάνε και 3 και 4 και 5 μηνιάτικα στους εργαζομένους, θα αναπολήσω παλιές καλές εποχές που πήγαινα για σπα και ξεσπά.

Μες στις γιορτές (δώρο μας δώσανε, μην πάνε και φυλακή τα καλόπαιδα) επισκέφτηκα το Καζίνο Λουτράκι, το οποίο έχει ένα decent σπα και καλό προσωπικό, και καλή τιμή –εποχής ευρώ βέβαια- αν μένεις και στο ξενοδοχείο. Με πολύ πριβέ χώρους για μασάζ, μεγάλη θερμαινόμενη πισίνα και επαγγελματικό προσωπικό, το βρήκα πολύ καλό, για το επίπεδο του ξενοδοχείου και καλή εναλλακτική διασκέδαση στο καζίνο.

Elena’s Day Spa

Πριν από κάνα χρόνο πήγα για weekend στο Convivial Hotel & Spa, το οποίο αν και βρίσκεται στο Ξυλόκαστρο είναι καμία σχέση, μπαλινέζικη και τοσκανέζικη υπερπαραγωγή θα το περιέγραφα. Το ξενοδοχείο έχει καμιά 10αριά διαφορετικά διακοσμημένα δωμάτια, σούπερ οικολογικά, fair trade κι όλα αυτά τα μοδάτα, μπαλινέζικο σπα και προσωπικό. Είναι ακριβούτσικο αλλά είναι ωραία εμπειρία για χοτέλ ελληνικής επαρχίας. Άμα πας πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσεις το «πιροσκί» (μα το Δία δεν ξέρω πως το λένε, αλλά έτσι θα αισθανθείς), δηλαδή σε βάζουν μέσα σε ένα λαστιχένιο λουκουμά που γεμίζουν με ζεστό νερό και μετά αιωρείσαι σε μια μπανιέρα, είναι φοβερή εμπειρία, κι άμα ανοίξεις τα ματάκια σου βλέπεις αστεράκια στο ταβάνι σου λέω! Γενικώς το Convivial κ*λολέει, έχει και πολύ καλό εστιατόριο και «ταλαντούχο» μάνατζερ. Καλή φάση, αν και λίγο γραφική τύπου, είναι και η Γαλήνη στα Καμένα Βούρλα, για περισσότερες λεπτομέρειες δες παλιότερο ποστ.

Σε αυτό το δωμάτιο ξεσπάστηκα στο Convivial

Όσον αφορά σε city spas, έχω πάει στο Cocoon Urban Spa στο Χαλάνδρι, για pre νυφικές ετοιμασίες τύπου scrubs και αιθέρια έλαια, και το συστήνω ανεπιφύλακτα, πολύ ωραίος χώρος και ζεν προσωπικό. Επίσης μπορείς να πάρεις voucher και να κάνεις δώρο κάποιο session σε φίλους, κουμπάρους, γονείς, είναι κοντά στο μετρό Νομισματοκοπείο και βολεύει πολύ κόσμο.

Cocoon

Πρόσφατα πήγα και στο Elena’s Day Spa, δώρο κολλητής για γενέθλια, όπου αφού κουτσομπολέψαμε κάνα μισάωρο στη σάουνα, έκανα κι ένα ωριαίο τάι μασάζ με ένα Ρώσο με πολύ βαριά προφορά και χέρι I might ad. Επειδή όμως ήμουνα καλή μασαζί, μου έδωσε εκπτωτικά vouchers και θα ξαναπάω! Ωραίος χώρος και το Elena’s, Κολονάκι στάιλ βεβαίως. Στα μείον ο μεγάλος χρόνος αναμονής, αφού σε κάποια φάση νομίζαμε ότι μας ξεχάσανε κιόλας.

Anyway, έτσι όπως πάνε τα πράγματα τα σπα έχουν γίνει τύπου μεταξωτά βρακιά και οι επιδέξιοι κ*λοι έχουν λιγοστέψει, να ’χουμε να θυμόμαστε παρόλα αυτά δεν βλάπτει.

Last Year….

Πήγα Last Drive στο Fuzz στην 30η επέτειο της πρώτης συναυλίας τους. Δεν είχα ξαναπάει και τους ήξερα μόνο κατ’ όνομα, βγήκε πολύ καλή η συναυλία όμως και η εμπειρία ήταν πολύ ρετροσπεκτίβα μιας κι ο χώρος του Fuzz είχε εσάνς από Ρόδον (αλλά εσανσικότερες τουαλέτες). Το πρώτο μέρος της συναυλίας ήταν λίγο βαρετό και τα τριγύρω ντουμάνια σε συνδυασμό με την ολοήμερη ταλαιπωρία δουλειά&κατευθείαν&έξοδος με κατέβαλαν λιγάκι, αλλά στο δεύτερο μέρος που παίξανε τα φσστ μπόινγκ ήταν καλύτερα, ξυπνήσαμε και κουνηθήκαμε.

Last but least….πριν από τους Last Drive είδαμε τους Penny Dreadful, όπου παίζει ο Μπόμπολας κι εμείς ακολουθούμε την καριέρα του παντού. Ο τραγουδιστής τους δεν έχει ωραία φωνή, αλλά ο Μπόμπολας rocks το μπάσο του!

This year λέγαμε να πάμε στους RED HOT, θα πάμε όμως;

Και η χαίτη του John Bon Jovi ανέμισε επιτέλους στο ΟΑΚΑ!

το τικέτο!

Εδώ και κάμποσους μήνες άρθρο με τίτλο «και η χαίτη του Τζον Μπον Τζόβι θα ανεμίσει στο ΟΑΚΑ» από το μακαρίτικο το ΒΗΜΑ κοσμούσε το ψυγείο μου προκειμένου να μην ξεχάσω να πάρω εισιτήρια ώστε να ακούσω live από τον Τζον Τζον τον ίδιο “Shot through the heart and you’re to blame darlin’ you give love a bad name”!!!

ο γκόμενος, τίγκα στο γυναικομάνι από κάτω! photo

Και το άκουσα δεύτερο, και το άκουσε και η ξαδέρφ η οποία μου έμαθε τους «Ντόβι Ντόβι» όπως λέει το βαφτιστήρι/ανήψι μου το γκρουπ, αλλά από το τηλέφωνο λόγω εγκυοσύνης, και το άκουσε και ο Τζονάκος από το μπαλκόνι στο Χολαργό μιας και βαρέθηκε να μας ακολουθήσει στο ΟΑΚΑ και χιλιάδες άλλοι νοματαίοι σε μία συναυλία τίγκα στον ιδρώτα και το χοροπήδημα!

οι χιλιάδες νοματαίοι

Thank you John John για όλα, έχεις παραμείνει «γκόμενος» που λέει και η Αγάπη, παρά την ηλικία σου και τις κραιπάλες, σε σβήνω από τη λίστα των απωθημένων συναυλιών του δημοτικού/γυμνασίου τώρα η μόνη συναυλία που μένει να δω στο ΟΑΚΑ είναι των Red Hot ή των Beatles άμα προχωρήσει η κλωνοποίηση και στη γη μέχρι να την κάνω.

Στην Αρχαία Επίδαυρο για μπανάκι και Μονικάκι

Η μικροσκοπική ερμηνεύτρια επί τω έργω

Το Σάββατο που μας πέρασε πήγαμε στην Επίδαυρο για τη συναυλία της Μόνικα και για κάνα μπάνιο ή και το ανάποδο μπορείς να πεις.

Η Αρχαία Επίδαυρος είναι ένα αδιάφορο χωριουδάκι με μια αδιάφορη παραλία που λέγεται «Γιαλάσι», έχει πάντως ομπρέλες-ξαπλώστρες-μπαρ κτλ. Επίσης, στο δρόμο για το Γιαλάσι έχει κι ένα ωραίο εστιατόριο που λέγεται «Καλογερικό» κι έχει γιάμι «βιολογικό» (?) φαγητό και μπύρες, αξίζει τον κόπο άμα έχεις βαρεθεί την κλασική τουριστίκ ασπρομπλέ ταβέρνα.

Ο Γιάννης χρειάστηκε ωτοασπίδες σε κάποιες φάσεις

Η συναυλία της Μόνικα για κάποιους από την παρέα ήταν συγκλονιστική, για κάποιους ενδιαφέρουσα, για κάποιους ευκαιρία για ονειροπόληση και για κάποιους «πιασματική» αφού ήταν στο μικρό θέατρο που είναι σε στιλ ancient vintage χωρίς καρέκλες, μόνο κοτρόνια χωρίς πλάτη (πάντως μαξιλαράκια είχε).

Για μένα ήταν και λίγο «φλεβοκοβίξ» αλλά η ρακή (την οποία είχα πάρει σε πλαστικό μπουκαλάκι και σέρβιρα κρυφά σε σφηνοπότηρα στους υπόλοιπους, γνωρίζοντας και μία μικρή κατακραυγή αρχικά που όμως έγινε τρελή επιδοκιμασία όταν έγινε κατανοητό σε όλους ότι οι μπίρες απαγορεύονται) βοήθησε να δημιουργηθεί ένα warm κουκούλι τύπου «κι αναρωτιέμαι πάλι οι προσευχές μου που πάνε κι αν έχουν γίνει πουλιά προς τα πού πετάνε». Η ατμόσφαιρα μετά από 2-3 τραγούδια και σφηνοπότηρα I might add, ήταν πολύ ωραία κι έδενε τρελά με το στιλάκι της Μόνικα, η οποία τραγούδησε και στα ελληνικά παρακαλώ!

View from the top

Τεσπα, ήταν η δεύτερη συναυλία της που βλέπω και κάθε φορά μου φαίνεται και καλύτερη γι’ αυτό και αφιερώνω στον Τζον που μας έψησε το “Yes I do” και το εννοώ!

ps: Επίσης στην Αρχαία Επίδαυρο παίζει μια κοινοπραξία Δωδώνη-Praxis Cafe η οποία διοικείται από ξανθιές νάτσις και σερβίρει μικρές κρέπες (για τις οποίες εξεγείρονται ενστάσεις -από τις νάτσις- άμα δεν αιτηθείς να περιέχουν και κρέας) αλλά μεγάλα μπαγκετίνια με μία στοίβα πατάτες προτήγ για πρωϊνό. Εκεί εθεάθη ο Στηβ Κακέτσης, εκεί εθεαθήκαμε κι εμείς πολλάκις όχι γιατί είμαστε into nazis bondage αλλά γιατί μείναμε στο παραδιπλανό ξενοδοχείο Σαρωνίς που ήταν decent, happy now honey?

Flashback: 2009 season finale!

o John με το ρωσικό καπέλο του και η Νατάσσα με τα ταρανδίσια κερατά της, προσπαθούν να ξεγελάσουν την τύχη τους αλλά πουυυυ, αυτή κάθεται παραδίπλα στη Βαμβακούλα (και δε θέλει να φωτογραφηθεί, εξ'ου και το δάχτυλο)

Τα Χριστούγεννα τα περάσαμε τρωγοπίνοντας στο σπίτι παρέα με φιλαράκια και παίζοντας 21 μέχρι το πρωί (όχι με μεγάλη επιτυχία μιας και το ζεύγος Βαμβακούλας-&Basil μας –λέμε τώρα- ξεπαράδιασε).

και η Στέλλα προσπαθεί να σαγηνεύσει την τύχη της με το ταϋλανδέζικο καπέλο μου, το οποίο και της δάνεισα όταν η πρακτική αφεντιά του δεν είχε καμία τύχη στο γούρι μου...

Στο ενδιάμεσο χαρτοπλαίσιο των ημερών, σκάσαμε και μία Λουτράκι όπου μείναμε στο καλοχλιδάτο (αλλά σίγουρα όχι 5* όπως υποστηρίζει) Club Hotel Casino Λουτράκι για 24 ώρες, τις μισές από τις οποίες περάσαμε αποκλειστικά στο Casino δοκιμάζοντας την τύχη μας (μάταιη η προσπάθεια για μένα, τα μπλιμπλίκια μου έφαγαν όλα τα ψιλά, καθώς και όλα τα ψιλά που μου έδωσε ο Γιάννης).

ο Τζον στο μοναδικό smoking friendly καφέ του Club Hotel

Έχοντας επισκεφτεί σχετικά πρόσφατα το Vegas, μπορώ να πω ότι το Λουτράκι καμία σχέση, παρά μόνο στον κόσμο που δοκίμαζε την τύχη του, ο οποίος ήταν ότι να’ ναι, μην περιμένεις δηλαδή Καρλόβι Βάρι και Τζεϊμσμποντικές καταστάσεις. Ευτυχώς τα ποτά ήταν και καλά και τζάμπα (their pleasure!) γι αυτό και κουρουμπέλιασα και το διασκέδασα, δυστυχώς δεν επιτρεπόταν η φωτογράφιση του χώρου και δεν μπορείς να καταλάβεις για τι πράγμα σου μιλάω.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά παλαντζάρισε προς το καλύτερο η κακή μου διάθεση λόγω επικείμενης ανεργίας, αλλά ένα καλό νέο έδωσε κι άλλους πόντους στο think positive μου σκορ: από του χρόνου θα είμαι μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο όπου κληρώθηκα στην πρώτη εκατοντάδα ανάμεσα σε 4.600 νοματαίους οπότε eat this last year!

άλλη μια one hit card member από καζίνο προστέθηκε στο ημερολόγιό μου!

Supercalifragilisticexpialidocious Mauritius!

To pick up where we left μετά το γάμο, μία μέρα στο σπίτι και μία μέρα ταξίδι μας χώριζαν από το μαγικό κόσμο του Μαυρικίου (εξ’ ου και η μαγική λέξη της Mary Poppins για όποιον δεν το κατάλαβε). Την μία μέρα στο σπίτι την περάσαμε πολύ ωραία ως newlyweds κουσκουσάροντας για το γάμο και σκουπίζοντας τα ρύζια που απειλούσαν να καταλάβουν το σπίτι μας και το γκαράζ (έβλεπα συνεχώς στο μυαλό μου ότι γυρίζω από το Μαυρίκιο κι ενώ ο γαμβρός με παίρνει αγκαλιά –λέμε τώρα- για να μπούμε στο σπίτι, μας υποδέχεται μια φιδογυριστή ουρά από μυρμηγκάκια που κουβαλούν σποράκια ρυζιού στην πλάτη τους).

Το ταξίδι ήταν της ταλαιπωρίας, βλέπε 10 ώρες σε πτήση με ενδιάμεση 5ωρη αναμονή στο Dubai, η οποία απαλύνθηκε ελαφρώς αφού η Emirates, only η καλύτερη αεροπορική εταιρεία στον κόσμο if u ask me, μας άνοιξε τον μαγικό κόσμο της 1ης θέσης της μέχρι το Dubai, featuring πολυθρόνες- κρεβάτι, μενού 7 πιάτων με τραπεζομάντηλα και σερβίτσια και τι να σου λέω τώρα, μέχρι και λιμουζίνα μας δίνανε να πάμε βόλτα στην πόλη!

Κάπως έτσι ήταν χωρίς το ψυγειάκι!

Πάντως όταν τελικά φτάσαμε στο Μαυρίκιο και μάλιστα στο ξενοδοχείο, αντικρίσαμε αυτό που βλέπεις στις φωτογραφίες!!!!Παραζάλη από χρώματα, πρασινάδα παντού, μέχρι και η θάλασσα πρασινοτυρκουάζ ήταν, φοβερές μυρωδιές με νικήτρια αυτή του άσπρου λουλουδιού που φαίνεται στη φωτό (thank god γιατί έπαιζε και πολύ κάρυ), πουλάκια με κόκκινα μάτια και πεταχτό τσουλούφι καθόντουσαν δίπλα σου άφοβα (όπως στη Mary Poppins σου λέω), χρωματιστά ψαράκια γυαλοκοπούσαν στη θάλασσα (και στο μπουφέ), γελαστοί άνθρωποι κάθονταν στα πεζούλια τους κι έπιναν μπύρες και τραλαριτραλαρο γενικώς, περάσαμε τέλεια και λιώσαμε στη ρέκλα!


Κάθε μέρα έτρωγα 2-3 παγωτοσορμπέ ανανά-καρύδα-φρούτα του πάθους-μάνγκο και γενικώς τον κ*λο μου που είχα στερηθεί προ γάμου από φόβο μήπως δεν μου μπαίνει το νυφικό, κοιμόμουνα 150 ώρες (αν και στον ανοιξιάτικο Μαυρίκιο 05.30 το πρωί ο ήλιος καίει καραμπάμ) τόσο στο αφρικανικού στυλ δωμάτιό μας όσο και στην παραλία, και εννοείται ότι πέρναγα και κάμποσες ώρες στο σπα όπου έκανα από μασάζ σιάτσου (ή πώς με- έσπασε-στο-ξύλο- και- στα- αγκωνίδια ένας γίγαντας μαορί) και χαλαροαφροδισιακό μασάζ με αιθέρια έλαια δίπλα δίπλα με το γαμπρό, μέχρι ντους σε ιαματική βροχή vichy, αλλά τι λέω, μέχρι που έκατσα κάτω από ένα καντηλέρι και μου έριχναν ζεστό λάδι στο κούτελο για να ανοίξει το τρίτο μου μάτι (το οποίο όντως αισθάνθηκα να ανοίγει εκείνη την ώρα και είδα τον τσουτσουλομάτη -βλέπε πουλί που περιέγραψα παραπάνω- και δεν υπερβάλλω γιατί και η μασέζ που μου έκανε μασάζ στα μαλλιά με το λάδι που χυνόταν ένιωθε την ενέργειά μου να περνάει σε εκείνη όπως μου εκμυστηρεύτηκε, ή ίσως και την παρενέργειά μου but whatever).

Αυτό το άσπρο λουλούδι μύριζε καταπληκτικά, μας σφουγγαρίζανε το δωμάτιο με άρωμα από αυτό!

Είχα κι ένα μικροατυχηματάκι, τσιροκάηκα στον ήλιο από την αγωνία μου να πάρω λίγο χρώμα και να τελειώσω τον καινούριο κολοσσό του Νταν Μπράουν και τον τόμο του Harper’s Bazaar που είχα αγοράσει στο αεροδρόμιο, αλλά τέλος καλό όλα καλά, λίγη μιζέρια ρίξαμε μόλις γυρίσαμε στην Αθήνα όπου έβρεχε, ο καιρός όμως των επόμενων ημερών μας αποζημίωσε και η επιστροφή στη δουλειά μας απολώλανε, πότε θα έρθουν τα Χριστούγεννα να μπορώ να πίνω καφέ στις 20.00 το βράδυ και να ξενυχτάω έ;

Yesterday, it's been a hard day...

μιας και ξεκίνησα από το σπίτι στις 7 το πρωί και γύρισα στις 12.30 το βράδυ, κουβαλώντας τσάντα μεγέθους sport billy-βάρους μπαούλου-περιεχομένου "από τάπερ με φρούτα μέχρι βιβλίου τούβλου 1.000 σελίδων και γαμησιάτικων παπουτσιών για πρόβα νυφικού" ,

but what a breezy night it turned out to be όταν άκουσα το αγαπημένο μου μουτζουμουτου τραγούδι σ' ένα χορευτικορεμβαστικό live που ξεπέρασε τις προσδοκίες μου!

btw η φωτό το ξέρω ότι είναι χάλια αλλά είναι η μόνη που κατάφερα να βγάλω πριν αρχίσει το πανηγυράκι:)

Φεύγουμε και πάμε αλλού!

Μία και σήμερα darling!

The nicest island house for the nicest owner!

Καθιστικό με συ-γκλο-νι-στι-κή τζαμαρία & θέα

Γωνιά του καθιστικού με λάμπα που θυμίζει το σπίτι-αντίγραφο από τον κατάλογο του Pottery Barn της Rachel και της Phoebe

Coffee table -αλά μανουάλι- book με άλλα φοβερά σπίτια στην είσοδο του σπιτιού


Mini bar που το τσακίσαμε

Mini ψυγείο στο μπαλκόνι, το οποίο τσακίσαμε επίσης

Αυτό δε χάνεται με τίποτα!!!!!!!!!

Μη χάσετε αυτή την Κυριακή τη μία και μοναδική συνάντηση 2 ιερών τεράτων ακατάσχετης αλλά αιχμηρής μπλα-μπλα-λογίας και to-the-point Lostologias στον Σέντρα FM! Ο Θέμης φιλοξενεί τον Μακ κι εμείς θα στηθούμε να ακούσουμε ραδιόφωνο μετά από πολύυυυυυυυ καιρό (και γιατί όχι να παρέμβουμε χα!).

Μόνο αυτή την Κυριακή 05/07 στις 21:00, στον Σέντρα 103,3, get tunned in or get lost!

(Και την επομένη να μαζευτούμε να συζητήσουμε τις θεωρίες τους και να κουσκουσάρουμε και λίγο π.χ. ποιος κατάφερε να μιλήσει περισσότερο/καθαρότερα/άντεξε το συναγωνισμό!)

Σάββατο βράδυ, Κυριακή πρωί #7 : Να ζήσεις Johnako και χρόνια πολλά-καλά!

Σάββατο βράδυ 23/05: Το Σάββατο ο Johnakos έκλεισε τα 33 (εξ’ ου και η κατάργηση του John John πλέον) και γι’ αυτό αποφασίσαμε να κάνουμε ένα soiree ώστε να τον γιορτάσουμε βρε αδερφέ! Κάναμε τη φασίνα μας μέσα έξω (with a little help from a new, dear friend), φορτώσαμε την κουζίνα με μπύρες και ποτά και τα τραπεζάκια με αρωματικά κεριά (wr heaaaaavy smokers), τσιπάκια κτλ, παραγγείλαμε από το λατρεμένο Cigale τα κλασικά αλμυρογλυκά ψουψουψόνια (τούρτα δεν κόβουμε ποτέ γιατί η εμπειρία έχει δείξει ότι πολλή από αυτή πάει στο πάτωμα όταν το soiree περιλαμβάνει πάνω από 30 καλεσμένους) και γενικώς νοικοκυρευτήκαμε, στολιστήκαμε και υποδεχτήκαμε τους γνωστούς άγνωστους που καλούμε κάθε χρόνο και περάσαμε τέλεια μέχρι τις 6 το πρωί!

Κάποιοι χορέψανε, κάποιοι κουτσομπολέψανε, κάποιοι κομματιάστηκαν, κάποιοι ήρθαν μασκαρεμένοι Dharma Initiative Recruits, κάποιοι βγάζανε λόγους και κάποιοι κοιμόντουσαν όρθιοι, πάντως το συνολικό habitat δούλεψε καλά και επεράσαμε όμορφα άλλη μια φορά!

Κυριακή μεσημέρι 24/05: Φασίνα time again και no comments, δες μόνο τις φωτό που τράβηξα στην κουζίνα, καταλαβαίνεις τι έπαιζε και στο υπόλοιπο μπαλκοσαλόνι !

In the dark of matinee...

Only 7 days 2go και οι FF ξαναέρχονται στα πάτρια εδάφη (για μερικούς μερικούς) σε follow up only της καλύτερης συναυλίας που έχω πάει την τελευταία δεκαετία! Ο Johnakos θα λείπει ταξίδι, οι φιλενάδες μου "γεράσανε" και με κρεμάσανε (και χωρίς VIP δεν "τρέχουνε" στο terra vibe), και ενώ παραλίγο να μείνω στην απέξω, ας είναι καλά ο από μηχανής θεός little bro που αν και δεν τρελαίνεται για FF (ελπίζω η δοκιμή να τον πείσει) πάει παντού, τα κάνει όλα και συμφέρει!

Summer kisses, winter tears!

Το ΣΚ κάναμε το πρώτο almost μπάνιο (γιατί μπούζι το νερό) στην wannabe tropical παραλία του Παναγόπουλου στις Λιβανάτες (η φωτό την αδικεί). Παγωτά δεν μετράω πλέον!

Η Εθνική Λυρική Σκηνή φέρθηκε πολύ καλά στην «Κακοφυλαγμένη κόρη» της!

Η «Κακοφυλαγμένη κόρη» του Φρέντερικ Άστον, την οποία ανέβασε φέτος για πρώτη φορά στην ιστορία της η Εθνική Λυρική Σκηνή, ήταν η καλύτερη παράσταση που έχω δει ποτέ από το μπαλέτο της Λυρικής μας!

Βασισμένη στην περίφημη χορογραφία του Σερ Άστον, η «Κακοφυλαγμένη κόρη» ήταν μία παράσταση που δεν είχα ξαναδεί, μάλλον ο νέος Διευθυντής της ΕΛΣ, που την έχει χορέψει άλλωστε με μεγάλη επιτυχία, έβαλε το χεράκι του στην επιλογή. Πρόκειται για μια φαρσοκωμωδία, ηθογράφημα μιας εποχής πολύ μακρινής από εμάς και παρόλο που στην αρχή της σεζόν όταν η Λυρική την ενέταξε στο πρόγραμμά της δεν μας γέμισε το μάτι, τελικώς παρακολουθήσαμε μία καταπληκτική παράσταση!

συνέχεια / en version

Τόσο μικρούλης που ακόμα μετράει μέρες!

Χτες ο μπέμπης ( ή μπίμπης κατά τη 2χρονη αδερφούλα του Μαρία) της Θεανούλας έκλεισε τον πρώτο του μήνα στην παρέα μας! Να μας ζήσει και να τον χαιρόμαστε!

(στη φωτό όπου ξανθό θα μπορούσες να βάλεις Μαρία και όπου μπογιατισμένο μπίμπη, ο μύθος λέει ότι τόσο πολύ αγαπάει προς το παρόν η Μαρία το μπίμπη!)

Κι όμως υπήρξαν!!!!

«Το παιχνίδι τέλειωσε. Τα πειστήρια είναι αδιάσειστα» υποστηρίζει ο Ουίλιαμ Γιούνγκερς του Πανεπιστημίου Stony Brooks της Νέας Υόρκης, επικεφαλής της μελέτης για τα πόδια του Χόμπιτ.

Holy truth! Αφιερωμένο στα αγαπημένα μου αδερφάκια Greg & Sot:

Οι αδελφές σκορπούν ευτυχία!

Πιο ευτυχισμένοι είναι όσοι έχουν τουλάχιστον μια αδελφή, εκτιμά νέα έρευνα των ειδικών του Πανεπιστημίου του Ωλστερ. Σύμφωνα με τα εντυπωσιακά ευρήματα, οι αδελφές έδειξαν να ενισχύουν τα θετικά συναισθήματα, σε αντίθεση με τους αδελφούς που έδειξαν να προκαλούν συχνότερα θλίψη. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε 571 νέους ηλικίας από 17 έως 25 ετών. Προς μεγάλη τους έκπληξη λοιπόν, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι όσοι είχαν μεγαλώσει χωρίς την ύπαρξη μιας αδελφής είχαν την τάση να δηλώνουν πιο δυστυχισμένοι. Αντίθετα, η ύπαρξη έστω και μιας αδελφής στην οικογένεια συνδεόταν με μεγαλύτερη ψυχική ευεξία, ενισχυμένη κοινωνικότητα, μεγαλύτερη αισιοδοξία και καλύτερη διάθεση για συνεργασία συγκριτικά με όσους μεγάλωσαν ανάμεσα σε αγόρια. «Οι αδελφές φαίνεται ότι ενθαρρύνουν την ενότητα της οικογένειας και την ανοιχτή επικοινωνία μεταξύ των μελών της. Από την άλλη, τα αγόρια έδειξαν να έχουν την αντίθετη επίδραση. Η συναισθηματική έκφραση είναι βασική για την καλή ψυχολογική υγεία και οι αδελφές φαίνεται ότι την προωθούν μέσα στην οικογένεια», υπογραμμίζει ο επικεφαλής της έρευνας καθηγητής Τόνι Κάσιντι. Τα ενδιαφέροντα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο του ετήσιου συνεδρίου της Βρετανικής Ψυχολογικής Εταιρείας στο Μπράιτον.

http://www.vita.gr/html/ent/880/ent.8880.asp

Party στις 24 του Μάρτη! Καλώς την!!!!

Fashionably late για να κάνει εντύπωση και όλους εμας τους fans της να πεταγόμαστε όποτε ακούγαμε τηλέφωνο από τις 17 του μηνός και μετά, ήρθε επιτέλους από τη νεραϊδοχώρα στο Athens Greece, via της κοιλιάς της Ειρήνης, η ανηψούλα μου και πνευματικό παιδί μου ..... (το όνομα δεν έχει αποφασιστεί ακόμα) με μάτι γαρίδα, πεταχτά μαγουλάκια, στρογγυλή μυτούλα, κούτσικα ποδαράκια, τα πιο όμορφα αυτάκια και πολλά πολλά πολλά άλλα ...άκια που σε πιάνουν και σε χαζεύουν όταν βλέπεις ένα τόσο όμορφο μωρό.

Δεν έχω ακόμα decent φωτογραφίες της και επειδή δεν θέλω να εμφανίσω την πρώτη debutante της νέας γενιάς της οικογένειας σαν pin up girl στο blog της νονάς της, δες το κοντινότερο δυνατό που βρήκα στο αρχείο μου, μιας και χτες όταν την επισκευτήκαμε προκειμένου να αποδώσουμε τις τιμές μας, τη βρήκαμε να κοιμάται ακριβώς σαν το μωρό της Geddes πάνω στην κοιλιά της μάνας της.

Εδώ κρυβόταν τόσο καιρό!

Τώρα περιμένουμε να μεγαλώσει λιγάκι για να μπορούμε να τη φιλάμε και να τη ζουπάμε και να τη μυρίζουμε και να τη γαργαλάμε χωρίς φόβο αλλά με πολύ πάθος!

Κυκλοφορεί ανάμεσά μας...

... από χτες μία brand new, ωραία, Κερκυραία βαζελούλα!

Τζίμη και Αριάδνη να σας ζήσει η κουτσούνα!